وضعیت شبکه متروی پایتخت و برنامههای توسعه آتی این شبکه بررسی شد. این بررسی نشان میدهد مدیریت شهری برای رفع نواقص خطوط هفتگانه مترو، تکمیل بخشهای توسعهای و انشعابات خطوط قدیمی و نیز ساخت چهار خط مصوب جدید در طرحهای بالادستی یک برنامه دو وجهی را دنبال میکند.
به گزارش «دنیایاقتصاد»، مترو سوارهای پایتخت این روزها از دو جهت در مضیقه هستند. آنها از یکسو به دلیل کمبود ناوگان باید زمان انتظار بیش از استاندارد را روی سکوهای مترو سپری کنند و افزون بر این اتلاف وقت اجباری، از سوی دیگر هنگامی که سوار قطار میشوند نیز بابت مواجهه با ازدحام جمعیت داخل واگنها و کاهش کیفیت سفر در مضیقه هستند. به این ترتیب سفر با مترو بهویژه در ساعات اوج مسافرگیری صبح و عصر از دو جنبه مهم مطلوبیت لازم و کافی را برای شهروندان ندارد و این روزها تنها گروهی که از مترو برای سفرهای روزانه درونشهری خود استفاده میکنند، کسانی هستند که به هیچ گزینه مناسب دیگری دسترسی ندارند یا اینکه با توجه به تنها مزیت فعلی مترو نسبت به سایر مدهای حملونقلی یعنی ارزان تمام شدن سفر با مسافتهای طولانی آن را انتخاب کردهاند. در حال حاضر میانگین زمان انتظار در خطوط مختلف متروی تهران نزدیک ۱۰ دقیقه است و در این بین فقط برخی خطوط قدیمی مثل خط یک هستند که سرفاصله حرکت قطارها در آن زیر پنج دقیقه است. به این ترتیب میانگین سرفاصله حرکت قطارهای متروی تهران در حال حاضر سه برابر حد استاندارد حاکم در شبکههای متروی منظم موجود در شهرهای توسعهیافته است.
بررسی جزئیات برنامهای که با هدف بهکارگیری ظرفیتهای حداکثری مدیریت شهری برای عبور از وضعیت بحرانی مترو تدوین شده است نشان میدهد نقشه متروی بدون ازدحام با دنبال کردن یک برنامه دو وجهی طراحی شده است. یک بخش از برنامههای توسعه مترو شامل تکمیل خطوط هفتگانه و تامین مالی متفاوت برای خطوط چهارگانه جدید است تا به این ترتیب با وجود تنگناهای مالی شدید در مدیریت شهری، کار ساخت و توسعه خطوط متوقف نشود. بخش دوم این برنامه نیز شامل تامین ناوگان است. جزئیات این برنامهها نشان میدهد تجربه سفر در متروی بیازدحام در سال ۱۴۰۴ میسر خواهد شد و چشماندازی برای حل فوری مشکلات فعلی ناشی از کمبود ناوگان مترو در فاصله سالهای ۱۴۰۲ و ۱۴۰۳ وجود ندارد. با تحقق برنامهها و وعدهها تا دو سال آینده، راه برای افزایش سهم مترو از سفرهای روزانه شهروندان باز خواهد شد؛ کما اینکه استفاده از این شبکه ریلی سریعالسیر، پاک و انبوهبر در صورتی که کیفیت سفر را تضمین کند و معطلی در آن به حداقل برسد، یک گزینه بهینه و ارزان برای سفرهای روزانه شغلی، تحصیلی و به طور کلی سفرهایی با الگوی تکرار شونده است.
اما حتی با حل مساله کیفیت سفر، شهروندان زمانی سفر با مترو را به خودروی شخصی، تاکسیهای اینترنتی و تاکسیهای سطح شهر ترجیح میدهند که فاصله ایستگاههای آن با خانه و محل کار حداقلی باشد. برای این منظور برنامه تکمیل نواقص شبکه خطوط موجود و احداث خطوط جدید در مترو همزمان با برنامه رفع کمبود واگن دنبال میشود.
دنیای اقتصاد چاپ:
یک نظر بفرستید.