سیدسجاد موسوی : رکود صنعت ساختمان و توقف پروژههای عمرانی باعث شده تا بسیاری از معادن شن و ماسه با کمتر از ۳۰درصد ظرفیت کار کنند و صرفا با این تولید محدود جلوی ورشکستگی و تعطیلی را بگیرند؛ در این میان مشکلاتی مانند تهیه گازوئیل برای ماشینآلات این واحدها تبدیل به یک چالش عمده شده و به ناچار پای معدنداران را به بازار آزاد باز کرده است. این در حالی است که مدیران معادن شن و ماسه بارها درخواست دریافت گازوئیل را از شرکت ملی پالایش و پخش با چند برابر نرخ دولتی مطرح کردهاند اما کماکان مرغ دولت یک پا دارد. استدلال دولت این است که میزان گازوئیل باید به نسبت میزان تولید شن و ماسه تحویل واحدها شود اما واحدها معتقدند معیار دولت به هیچ عنوان تطابقی با واقعیتها ندارد، چرا که عمر بالای بسیاری از ماشینآلات سبب شده که بهرغم مصرف بالای گازوئیل، راندمان مناسبی نداشته باشند.
در سمت دیگر ماجرا موضوع نوسازی این ماشینآلات هم درگیر اما و اگرهای بسیاری است که مانع واردات و نوسازی ناوگان میشود؛ به این معنا که اگرچه اواسط امسال دولت برخی محدودیتها برای واردات ماشینآلات معدنی را لغو کرد اما شروطی مانند وزن بالا و قدرت زیاد عمدتا معادن شن و ماسه را که در گروه معادن کوچک و متوسط هستند، از دایره واردات خارج میکند؛ در واقع دولت با این استدلال که ماشینآلات کوچک و متوسط در داخل کشور قابلیت تولید دارند، مانع واردات میشود، در حالی که معدنداران معتقدند شرکتهای داخلی تولیدی در این زمینه ندارند و صرفا قطعات را پس از واردات مونتاژ میکنند و گاهی برای دریافت ماشینآلات موردنیاز باید بیش از دو سال صبر کنند.
دنیایاقتصاد – ۱۴۰۱/۱۰/۲۱
یک نظر بفرستید.