علاوه بر این، افزایش نرخ ارز فشار مضاعفی بر صندوق وارد کرده است؛ زیرا تسهیلات به دلار اعطا می‌شوند، اما بازپرداخت آنها به ریال و با نرخ‌های ثابت صورت می‌گیرد. بررسی‌ها همچنین حاکی از این است که عملکرد صندوق توسعه ملی ایران در مدیریت منابع ارزی و تامین مالی پروژه‌های توسعه‌ای با چالش‌های جدی روبه‌رو بوده است. این مسائل از جمله مطالبات معوق، تاثیرات افزایش نرخ ارز و سیاست‌های نامتناسب در تخصیص منابع، نقش بین‌نسلی این صندوق را به‌طور قابل‌توجهی تضعیف کرده است.   صندوق توسعه ملی ایران همچنین به دلیل تمرکز بر اعطای تسهیلات داخلی و مشکلات ساختاری، بازدهی منفی دارد.

بررسی عملکرد صندوق توسعه ملی نشان می‌دهد که منابع آن بیشتر در پروژه‌های نفت و گاز (۱۶.۲میلیارد دلار)، صنعت (۷.۱میلیارد دلار)، نیروگاه‌ها (۴.۶میلیارد دلار)، پالایشگاه‌ها (۴.۱میلیارد دلار) و پتروشیمی‌ها (۳میلیارد دلار) متمرکز بوده است. در عین حال، سهم سایر بخش‌ها مانند حمل‌ونقل (۰.۵میلیارد دلار)، صنایع غذایی (۰.۲میلیارد دلار) و گردشگری (۰.۰۲میلیارد دلار) بسیار محدود بوده است. این ارقام نشان‌دهنده تمرکز نامتوازن صندوق بر حوزه‌های خاص و عدم‌تنوع کافی در تخصیص منابع است.

با وجود این برای اینکه صندوق توسعه ملی بتواند به‌طور موثر در توسعه انرژی‌های تجدیدپذیر مشارکت داشته باشد، باید به پروژه‌های نوآورانه و فناورانه‌ای که توان تولید و بهره‌برداری پایدار از انرژی‌های سبز را دارند، تسهیلات ارائه دهد. علاوه ‌بر این، استفاده از منابع صندوق باید به‌صورت ارزی باشد و تسهیلات به‌طور مستقیم در جهت تقویت بهره‌وری انرژی و کاهش وابستگی به منابع فسیلی در کشور اختصاص یابد.

تاریخ : ۱۴۰۳/۱۱/۱۷